Geen telefoon

Actie, actie, actie...Makkelijker gezegd dan gedaan! En toch, onvermoeibaar vragen Congolezen die buitenslands verblijven onze aandacht voor de catastrofale toestand van hun vaderland.
Hard nodig!

Op 13 februari a.s. de actie: Geen Mobieltje vandaag. Wie het toch probeert hoort de tekst: vandaag kan ik uw oproep niet aannemen, want ik ben tezeer in beslag genomen door het lot van Congo. Laat uw boodschap achter of probeer het later nog eens. Zie de poster hierboven, met website om tekst te downloaden.

Er is genoeg informatie, uit objectieve bronnen, over hoe de macht misbruikt wordt voor eigen gewin, en hoe dat ten koste gaat van de geplaagde bevolking. En hoe dat maar door kan gaan doordat het oogluikend wordt toegestaan of in stand gehouden door andere landen die er best een stokje voor kunnen steken maar het niet doen.

En toch....die informatie moet blijkbaar met meer energie onder de aandacht gebracht worden voordat er meer steun kan komen voor de positieve krachten die het land er bovenop kunnen helpen.

De Congolezen in de hele wereld spannen zich ervoor in, vooral na de dramatische "Hold-Up" waarmee de uitgebrachte stemmen bij de presidents- en parlementsverkiezingen vervalst en verdonkeremaand werden.

Acties en informatie. Zoals ook op de website INGETA. Ingeta is een zwaar beladen term uit de strijd om de onafhankelijkheid.

Een Belgische journaliste schreef gisteren: we moeten niet afgeven op "die Congolezen"! Zij hebben op grootse wijze hun stem gebruikt om die mensen weg te stemmen die hun beloften van 2006 niet hebben gehouden. Ze hebben zich al waarnemers nuttig gemaakt in de stembureaus, en dankzij hun oplettendheid is al die fraude grotendeels ontdekt! In welk ander land zouden kiezers 24 uur in touw gebleven zijn en langer om de waarheid rond de stembussen te kunnen ontdekken?
De krant La Libre en de journaliste, Marie-France Cros,wijzen beschuldigend naar de Kiescommissie, maar ook naar de rol van de westerse landen. Enorm schandalige fraudes waar de Kiescommissie de verantwoordelijkheid voor heeft? De internationale gemeenschap lijkt wat verveeld toe te zien, net als bij de grondstoffenroof en de betrokkenheid van allerlei invloedrijke kringen in westerse en andere landen.

Congolese vrouwen op 19 december 2011 in Kinshasa voor de USA Ambassade

Voor deze dramatische foto van Bompengo, de fotojournalist van Radio Okapi, moet ik een plek zoeken aan de muur van mijn kantoor. Om geen minuut te vergeten hoe vernederd het Congolese volk is sinds de verkiezingen van 28 november 2011.

"Mieke, als vrouwen zo over de grond rollen, zich zo vernederen in het openbaar, dan is het land als nooit tevoren diep, heel diep in de ellende." kreeg ik als commentaar.

En waarom voor de USA Ambassade? Ach ja, de USA had immers verklaard dat het met die verkiezingen wel nogal ongeregeld was toegegaan, maar dat zou toch niets veranderen aan het feit dat Kabila winnaar was (sic).
En waarom op 19 december?
Omdat toen de laatste legale poging om de verkiezingen ongeldig te laten verklaren was gestrand op een uiterst formalistische Uitspraak van het Hooggerechtshof, waar Kabila net voor de verkiezingen nog een flink aantal magistraten had benoemd.

La police interpelle des partisans de l’UDPS le 23/12/2011 à Kinshasa. Radio Okapi/ph. John Bompengo

De titel van deze aflevering van mijn Blog is letterlijk het bijschrift zoals de foto is gepubliceerd door RadioOkapi.net.
Ik vraag me af waarom dit bijschrift.
Als deze jonge man en deze jonge vrouw inderdaad "partisans" zijn van de UDPS, dus partijgenoten van de politieke partij UDPS, is het dan normaal dat ze opgepakt worden?
In de verste verte geen opstootje te zien!!

Maar ik denk dat het nog erger is, en dat Okapi, de "beste nieuwsbron van de RDC" volgens buitenlandse diplomaten en pers, niet durft te melden wat wij allemaal toch gewoon zien op de foto's: het zijn geen betogers, maar gewone voorbijgangers die worden opgepakt.
Kijk, en dat klopt nu precies met de drama's die ik per telefoon te horen krijg uit de buurt Limete en andere wijken van de cité: doodgewone voorbijgangers, of mannen en vrouwen die met hun tafeltje met spulletjes iets proberen te verdienen voor het avondmaal van hun gezin, worden op brute wijze aangepakt.
Orders van hogerhand, is het enige antwoord, als je probeert uit te leggen dat er geen enkele haar op je hoofd eraan denkt te demonstreren.

En zo wordt een vreedzame bevolking tot het uiterste getergd....

Congolezen demonstreren in Europa ( en niet alleen daar)

Beste wensen voor het Nieuwe Jaar! start mijn Congolese vriendin Z. , afkomstig uit Kinshasa, maar wonend in de buurt van Brussel. Zij belt mij, want dat kost minder dan andersom. Ze heeft een drukke tijd achter de rug in haar werk en gezin, maar maakt het goed. Ze heeft al jaren gespaard om haar oude vader in Congo te gaan bezoeken en dat zal dan in 2012 gaan gebeuren.
“Mieke, ik had gepland om naar Congo te gaan, maar mijn vader zegt: Niet komen! Wie uit Europa komen, worden hier hard aangepakt! Niet komen!”
Ja, ik heb dat al van nabij meegemaakt, zeg ik, en vertel maar niet hoe een wederzijdse vriend van ons bij aankomst uit Europa op het vliegveld van Kinshasa heel erg bedreigd is door 7 agenten van de DGM, terwijl hij toch regelmatig heen en weer reist voor zijn werk. Hun enige tekst was “Je komt uit Europa en jullie daar maken ons land en onze President belachelijk, we gaan je opsluiten.”
Ik vertel maar helemaal niet aan mijn vriendin Z. hoe het verder is gegaan, want dat is nog wel aardig wat erger geworden.
“Dus je vader wil niet dat je komt?”
”Mijn broers ook niet. Het is veel te gevaarlijk voor ieder die uit Europa komt, zeggen ze.”
“Ja, ik heb het gehoord. Ieder uit Europa, ieder van de diaspora, wordt erop aangezien dat hij hier demonstreert tegen Kabila en tegen de vervalste verkiezingsuitslagen en dus bij de UDPS-oppositie hoort . En je kan je er niet uit kletsen meer, zelfs niet als een dominee bent, of een handelaar, ook niet met wat geld.”
Mijn vriendin haar man komt ook aan de telefoon Gelukkig Nieuwjaar wensen. Ik vraag hem of het waar is wat ik van S. hoorde hier, dat er op de Congolese Ambassade in Brussel niet wordt gewerkt.
Nee, dat klopt, er is geen Ambassadeur, zegt hij. Gisteren ben ik er in de buurt geweest, Rue Marie de Bourgogne 30, maar het is afgegrendeld met politie, ik durfde niet dichtbij te komen, ik had er trouwens niets te zoeken.
Ik vraag hem of hij iets weet van de hetze tegen Congolese mensen uit Europa die aankomen op het vliegveld van Kinshasa. O ja, het verkeer van mensen ligt bijna stil. Hier in Brussel kan je in de Afrikaanse winkels ook al vrijwel geen producten meer krijgen uit DRCongo, zoals cosmetica. De handelaren willen niet meer reizen op Kinshasa. Ze hebben nu hun inkoop verlegd naar andere Afrikaanse landen.
Dan krijg ik mijn vriendin Z. weer aan de lijn. Ze heeft even nagedacht over mijn vraag waar ik bevestiging kan vinden van deze informaties, want aan enkel “bouche-à-oreille” heb ik niet genoeg voor ons informatiecentrum.
“Mieke, Francis Kalombo, die ken je toch? Dat is die man van de PPRD (partij van Kabila) Die heeft gedreigd voor de radio: jullie van Europa, jullie van de diaspora, kom maar niet hierheen, want we gaan jullie doodmaken! Mieke, ik heb het zelf gehoord!”
“Wanneer was dat en welk medium?”
“Radio Lisolo. Die hebben altijd uitzending vanaf 18 uur 15, veel mensen bellen dan in tijdens de uitzending,uit Duitsland en Canada, maar ook van elders.Hij was zelf voor die radio.”
“Wanneer was dat?”
“Twee weken terug, Mieke”
“Zeker in Lingala? Ik kan niet zo goed Lingala. Maar ik kan ook zelf wel in de uitzending bellen, dan vraag ik het wel.”
Ik hoor dat Z. aarzelt. “Mieke, ik weet het niet, ze denken dat alle blanken op de hand van Kabila zijn, ik weet niet of ze je wel zullen willen antwoorden.”
“Ach, mijn Frans klinkt zo Congolees, vaak denken Congolezen die voor het eerst met me telefoneren dat ik Congolese ben, en als ik dan zeg Hollandse, kunnen ze het niet geloven.”

Ik kijk nog eens naar het reisadvies van Buitenlandse Zaken: “Niet-essentiële reizen worden ontraden”. Net als voor Libië dus.
En radiolisolo.com Je kan zelfs inbellen vanuit Nederland, zie ik. En via Skype, dus gratis als je zelf ook op Skype zit. Vanaf 18 uur 15 uitzending, zei Z.
Van Francis Kalombo van de PPRD heb ik een heel slechte indruk: ik hoorde over hem voordat de verkiezingen werden gehouden in gesprekken met mensen in de cité. Hoe jongens met machetes inhakten op vermeende UDPS-sympatisanten Die knullen zaaiden dood en verderf, op motorfietsen die hun kado waren gedaan door hem.

La manutention des bulletins de vote au centre de compilation le 2/12/2011 provenant des élections de 2011 en RDC.

Een rijke foto voor wie belangstelling heeft in de gang van zaken bij het tellen der Congolese stemmen na 28 november 2011. Zo zien we hier op de voorgrond een zak waarop staat: Circon:Tshangu. Dat is dus een zak uit het kiesdsitrict Tshangu, een van de vier kiesdistricten van Kinshasa.
Tshangu staat erom bekend dat er niet alleen heel veel mensen wonen, maar ook dat het er daar heet aan toe gaat, de oppositie heeft er veel sympatisanten.
Dwars aan de linkerkant staat: Bulletins valables, dat is: geldige biljetten.
Rechtsboven staat: Députation. Dus zijn deze stembiljetten niet voor de presidentsverkiezing, maar voor de parlementsverkiezing.Daarvan worden de volledige uitslagen verwacht over een maand. De uitslagen van de presidentsverkiezingen zullen morgenavond bekend worden gemaakt.
Als voorbereiding daarop is al een paar dagen de avondklok ingesteld in Tshangu. Na 20 uur mag niemand meer op straat zijn.Mocht je dat bevel in de wind willen slaan...dan zal de politie je niet veel kwaad kunnen doen, die is een paar dagen geleden al ontwapend, maar de militairen des te meer.
Voor de zekerheid heeft de geheime dienst ANR al sinds afgelopen zaterdag alle sms-verkeer laten opschorten tot eind deze week voorlopig.

Universiteit van Kinshasa 2/11/2011

Een foto om een hele tijd tot je door te laten dringen. Het presidium van een algemene vergadering van hoogleraren aan de Universiteit van Kinshasa, deze week. ....Waar in de wereld ziet een universiteitsruimte van een wereldstad met tegen de 9 miljoen inwoners er zo uit???? En hoe zal dan de kwaliteit zijn van het onderwijs?????

Cynische mopjes en gekanker in Kinshasa.

Place Victoire - begin- en eindpunt taxibusjes...

Soms denk je: ik versta het niet goed. Het cynische mopje bijvoorbeeld, dat je hoort vertellen in de taxibusjes, waar de mensen in zitten, opgepropt, tegen elkaar aan gedrukt, in de vreselijke hitte van de regentijd. Het gaat bijvoorbeeld over de talloze verkeersdoden op de opgeknapte wegen. Meestal zijn het overstekende voetgangers. Die sneuvelen doordat op het nieuwe asfalt zo lekker hard gereden wordt door de chaffeurs van jeeps en andere luxe wagens.
« Les Katangais sont venus à Kinshasa agrandir les routes, mais c’est pour tuer les Kinois. »
Versta ik dat goed? Wie zijn in Kinshasa gekomen om de wegen te verbreden, maar in werkelijkheid om de Kinois om te brengen?
Dus ik vraag : Het zijn toch de Chinezen en niet de Katangezen die de wegen verbreden en opknappen ?
En geduldig krijg ik dan de uitleg. “Ja, Mieke, maar die zijn te hulp geroepen door je-weet-wel-wie, en zijn vriendjes dat zijn toch de Katangezen? “
De Kinois, zoals de mensen heten die in Kinshasa leven, zijn het spuugzat.
Door de wegwerken onder meer.
Waar je ooit een kwartiertje nodig had om de afstand tussen A en B af te leggen, mag je nu blij zijn als je er niet langer dan een uur over doet. Om nog maar te zwijgen van het probleem om een plaats te veroveren in een taxibusje. Transport en commun , heet dat. Openbaar vervoer is er namelijk nauwelijks, dus dan maar zo: samen reizen.
Overal op de weg liggen van die enorme stenen, daar moet al het verkeer om heen laveren, maar tegelijkertijd ook nog om de gigantische gaten in het wegdek. Overal raak je vast in verkeersopstoppingen. Gevolg: irritaties van de chauffeurs die elkaar geen millimeter gunnen. Je zweet je een ongeluk, en de mensen tegen wie je aan zit geperst in de taxibusjes ook. Je voelt je gereduceerd tot beesten in een veewagen.

Het is ook een wildernis geworden in andere opzichten. Het recht van de sterkste heerst, en de aanhangers van de PPRD (partij van Kabila) worden hysterisch.
“Ze denken dat ze gaan winnen? Nou, dat zullen we dan nog wel eens zien! De stroom is nu wel teruggekomen, maar dat komt omdat de PPRD een meeting heeft. Voor en na is het hier weer diepe duisternis en vrij spel voor de misdaad. En zo is het al maanden! Vanmorgen alweer de 3e dag achter elkaar dat er geen water uit de kraan komt. Moeders en kinderen moeten kilometers ver met jerrycans om water te halen. ….”

Waar de bevolking helemaal gedemoraliseerd van wordt, is het ritueel van 4 maal daags de “cortège présidentiel” die met veel sirenegehuil en in grote vaart naar de stad of uit de stad rijdt over de grote verkeersader waar alles en iedereen uren vast zit in tergende files. Lawaai van de sirenes, de intimidatie van al die motoragenten en wel 20 jeeps (als je niet snel opzij gaat, verdwijn je meteen uit de roulatie, als je al het vege lijf kan behouden). En dan zie je je-weet-wel-wie zelf aan het stuur, ontspannen, blijkbaar zorgeloos op weg naar….Ja, waarheen eigenlijk? Dat vragen de Kinois zich nu af. “Waar moet dat zo nodig heen? Hebben ze ergens werk te doen? Hebben ze dan ergens een kantoor? Waarom moeten die lui zoveel benzine slurpen voor een hele stoet van 20 auto’s en evenveel motorfietsen en dat 4 x per dag , dag na dag? Terwijl wij hier moeten lopen, of zitten te zweten in een rotbusje!”

Arme President, hij moest eens weten hoe die ritjes elke keer hem gehaat maken bij de bevolking. Hij is toch al niet populair, zoals bleek bij de vorige verkiezingen, in 2006. Dat zijn concurrent JPBemba in Kinshasa populairder was dan hij, kan hij de Kinois niet vergeven. Dat is geen geheim. Maar nu maakt hij het er niet beter op.

Tot overmaat van ramp kwam er onlangs een rapportje uit van een organisatie die zegt corruptie aan de kaak te willen stellen. Ik liet het zien aan een parlementslid die de broekriem extra moet aanhalen. Hij vertelde me dat er al sinds het begin van deze zittingsperiode nog geen enkele plenaire vergadering is gehouden. Extra vervelend: De geachte afgevaardigden hebben geen geld voor hun vervoer, naar de Kamer of naar hun basis in het land. Zelfs hun gezinnen komen in de knel. Het geld waar ze recht op hebben is al nu al 4 maanden niet uitbetaald. De meesten moeten over een dag of tien aan de verkiezingscampagne beginnen en zitten dus helemaal klem.
“Maar de regering zegt dat er geen geld is in de staatskas. En dat is al zo sinds het begin van deze zitting. Gisteren, dinsdag 18/10/2011 is de Kamervoorzitter uitgejouwd door de afgevaardigden toen hij binnenkwam. Woedend vertrok hij daarop weer naar zijn kamer, en een half uur later liet hij de lichten doven in de vergaderzaal van het Palais du Peuple.”

Geen wonder dus dat zo’n afgevaardigde zeer geschokt is als hij verneemt van de gigantische sommen die op dit moment door de handen gaan van de Kamervoorzitter volgens dat bericht van de LICOCO.
100.000 USD voor een “Hulpfonds”, 1.000.000 USD tot 3.000.000 USD per maand voor een “Speciaal interventiefonds”. En voor de reizen van de Kamervoorzitter van de laatste maanden een bedrag van 100.000 USD en 200.000 USD.
Of het waar is? Wie zal het zeggen. Er is immers geen transparantie, en dan wordt elk verhaal al gauw geloofd.
Op de boerderij van Kingagati, de buitenplaats van de President, ver buiten Kinshasa, wordt regelmatig op ouderwetse wijze royaal geld gegeven aan wie op belangrijke posten zitten en zich scharen achter de President.
Hoe je kan weten dat dat waar is? Sommige begunstigden maken er geen geheim van. En het zijn praktijken, die ook onder de vorige dictators al in gebruik waren.
En niet alleen in dit arme rijke land Congo, denk ik dan. Maar het is wel heel zuur voor wie die kans niet krijgt of wie te integer is om zulk geld aan te nemen.